Σήμερα, το VFD θα μπορούσε κάλλιστα να είναι το πιο συνηθισμένο είδος αποτελέσματος ή φορτίου για ένα πρόγραμμα ελέγχου. Καθώς οι εφαρμογές γίνονται πιο περίπλοκες, το VFD έχει την ικανότητα να ελέγχει την ταχύτητα του ηλεκτροκινητήρα, την κατεύθυνση που περιστρέφεται ο άξονας του κινητήρα, τη ροπή που παρέχει ο ηλεκτροκινητήρας σε ένα φορτίο και οποιαδήποτε άλλη παράμετρο του ηλεκτροκινητήρα που μπορεί να ανιχνευθεί. Αυτά τα VFD διατίθενται επίσης σε μικρότερα μεγέθη που είναι οικονομικά αποδοτικά και καταλαμβάνουν λιγότερο χώρο.
Η άφιξη προηγμένων μικροεπεξεργαστών επέτρεψε στο VFD να λειτουργεί ως μια εξαιρετικά ευέλικτη συσκευή που όχι μόνο ελέγχει την ταχύτητα του κινητήρα, αλλά προστατεύει και από υπερένταση κατά την εκκίνηση και την καθοδική λειτουργία. Τα νεότερα VFD παρέχουν τρόπους πέδησης, ενίσχυσης ισχύος κατά την εκκίνηση και μιας ποικιλίας ρυθμίσεων κατά την καθοδική λειτουργία. Η μεγαλύτερη εξοικονόμηση που προσφέρει το VFD είναι ότι μπορεί να διασφαλίσει ότι ο κινητήρας δεν θα τραβάει υπερβολικό ρεύμα κατά την εκκίνηση, επομένως ο συνολικός συντελεστής ζήτησης για ολόκληρο το εργοστάσιο θα μπορούσε να ελεγχθεί ώστε να διατηρείται εφικτός μόνο ο οικιακός λογαριασμός. Αυτό το χαρακτηριστικό από μόνο του μπορεί να προσφέρει απόσβεση μεγαλύτερη από το κόστος του VFD σε λιγότερο από ένα χρόνο μετά την αγορά. Είναι σημαντικό να έχετε κατά νου ότι με έναν κανονικό εκκινητή κινητήρα, θα καταναλώνουν ένταση ρεύματος κλειδωμένου ρότορα (LRA) κατά την εκκίνηση. Όταν η ένταση ρεύματος κλειδωμένου ρότορα λαμβάνει χώρα σε πολλούς κινητήρες σε μια εγκατάσταση παραγωγής, αυξάνει την ηλεκτρική ζήτηση πολύ υψηλά, γεγονός που συχνά έχει ως αποτέλεσμα το εργοστάσιο να πληρώνει πρόστιμο για όλη την ηλεκτρική ενέργεια που καταναλώνεται κατά την περίοδο χρέωσης. Επειδή η ποινή μπορεί να κυμαίνεται από 15% έως 25%, η εξοικονόμηση σε κόστος ηλεκτρικής ενέργειας ύψους $30.000/μήνα μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να δικαιολογήσει την αγορά VFD για σχεδόν κάθε ηλεκτρικό κινητήρα στο εργοστάσιο, εάν η εφαρμογή... 
Η φόρμα ενδέχεται να μην απαιτεί λειτουργία με μεταβλητή ταχύτητα.
Αυτό συνήθως περιόριζε το μέγεθος του κινητήρα που μπορούσε να διαχειρίζεται μια συχνότητα, ενώ δεν χρησιμοποιούνταν συνήθως. Τα αρχικά VFD χρησιμοποιούσαν γραμμικούς ενισχυτές για τον έλεγχο όλων των πτυχών του VFD. Χρησιμοποιούνταν βραχυκυκλωτήρες και διακόπτες dip που παρείχαν χαρακτηριστικά αύξησης (ramp up) και μείωσης (ramp down) (επιβράδυνση) μεταγωγώντας μεγαλύτερες ή μικρότερες αντιστάσεις σε κυκλώματα με πυκνωτές για να δημιουργήσουν διαφορετικές κλίσεις.
Κινητήρας μεταβλητής ταχύτητας άλλαξε τη ζωή μου όπως έπρεπε!
